Omdat het kan….

Vandaag is het zaterdag… Een gewone zaterdag voor velen onder ons. Maar voor de gelovigen onder ons vieren we tezamen de geboorte van Jezus. En de Drie koningen vangen hun reis aan naar Bethlehem al volgende de ster, om uiteindelijk 6 Januari aan te komen aldaar….
Ik weet eigenlijk niks over de reis die deze koningen hebben gemaakt en hoe die eigenlijk verlopen is. Zat ik net aan te denken. Want de reis was toch belangrijker dan het doel op zich???
Mijn reis door mn leven heeft best wat voeten in aarde gehad. En dat vond ik vroeger heel erg, maar het begint al rustiger en rustiger te worden in mn hoofd in deze.
Ellende zie ik om mij heen. En niet alleen in Afrika, Azie, en andere continenten. Mijn motto is:” Denk klein en doe wat je kunt voor je directe omgeving, want daar begint het allemaal, de liefde en vriendschap voor je medemensen in je directe omgeving”.
En dan is, ergo, nu mijn sentiment; als we nu bedenken hoe mooi en goed we het samen allemaal hebben, waarom onttrekken we ons dan aan liefde, en mijn allergrootste wens; de harmonie?
Sinds ik lesgeef op het Nova en mensen inburger is die vraag mij wel gerezen kan ik U zeggen….Zoveel is hen ontnomen. En tegelijkertijd besef ik dat wij hier zoveel beschouwen als normaal….
Lieve allemaal; Als de goedheid en de liefde voor U staat en U bent in staat die te omarmen gewoonweg omdat het kan…Doe het…Geniet van de mooie momenten…Omdat het kan…Laat U liefhebben…Omdat het kan…Zorg voor Uw naasten waar dan ook…Omdat het kan….. Deel Uw liefde met geestdrift…Omdat het kan…Laat de warmte van anderen tot U komen…Gewoonweg omdat het kan…..We zijn bevoorrecht…Omdat het kan…..
Fijne Mooie en Geinspireerde dagen toegewenst!!!!

Concert in de Fietskelder!

Het is weer zover! In het kader van mijn muziekinontwikkeling.nl project weer een kakelvers concert op de bouwplaats. Sterker nog; Onder de bouwplaats en wel in de nieuw gebouwde Fietskelder onder het stationsplein Haarlem! Yeah!
Programma: zie mijn website: www.muziekinontwikkeling.nl
Datum: Vrijdag 10 December a.s.
Tijd: 19u
Ingang: De ingang bevindt zich schuin voor de AKO boekwinkel. (dus NIET de ingang bij het voormalige VVV-kantoor!)
Toegang GRATIS.
Weest allen Welkom en tot Vrijdag!!!!

CultureleKaalslagMijnRugOp.
Na al het tumult over de Culturele Kaalslag, acties en tv-programma’s en vele loze kreten over hoe erg het allemaal niet is ,bedacht ik mij het volgende plan.
Want echte concrete oplossingen droeg bijna niemand aan. Wel werd er steen en been geklaagd dat ze nu niet meer weten wat te doen.
Nu dan. Ik wel. Lees en laat het even op U inwerken.
Vanaf 1 Januari ga ik met Uw welnemen: en dan bedoel ik de directeuren en directrices van basisscholen die geen geld meer hebben om een gedegen muziekvakleerkracht kunnen inhuren voor de oh zo broodnodige muzieklessen op school, 1 dag in de maand, elke maand op een ANDERE school die het nodig heeft, gratis de hele dag muziekles geven aan Uw groep 3 tot en met 8.
Aan het einde van de dag, voegen we de groepen samen, om wat we samen geleerd hebben, met elkaar te combineren. Dan krijgen de kinderen in de gaten hoe leuk muziekles kan zijn, en zal ze hopelijk inspireren er wat mee te doen in de toekomst, in welke vorm dan ook.
Omdat ik van mening ben dat het mes wel moet snijden in de kunst ,maar dat er nu volledig aan de verkeerde kant wordt gesneden, mijn voorstel aan U, de directies van basisscholen. Want DAAR begint de honger naar muziek. Bij de KINDEREN.
Aanmelden kan in de mailbox van dit blog.

Mijn Vioolleerlingen…

Ik geef al zoveel jaren les aan de kleintjes. En de kleintjes worden groot. 10 jaar geleden leverde ik 2 leerlingen af aan het conservatorium. En toen adviseerde ik de kinders een studie erbij te doen, want ze waren extreem slim. En ik wist uit ervaring dat het vinden van een baan in de klassieke muziek best wel moeilijk is.
De 2 leerlingen in kwestie zijn uitermate goed uit de verf gekomen. Hebben een studie erbij gedaan, en dragen de klassieke muziek tot op de dag van heden een warm en groot hart toe. Hulde! En ze zijn nog steeds actief in het verspreiden van de wens iedereen in aanraking te laten komen met klassieke muziek in welke vorm dan ook.. Dat emotioneert mij echt. Dan heeft mn lesgeven zin gehad en leeft alles voort in de geest van mn leerlingen.
Ik lees net in de krant dat er ZO weinig aandacht wordt besteed aan muziekles op de lerarenopleidingen dat de docenten te BANG en ANGSTIG zijn om muziekles te geven in de klas. Het Prinses Christina Concours heeft ergo een gratis plan gemaakt om via de computer en internet de kinders op school muziekles te geven.
Bullshit!!!!!

Voor wie dit op Twitter zet en Facebook en andere interactieve media!
Ik kom GRATIS op jullie school muziekles geven daar waar het gewenst en nodig is!
Nodig mij uit en laat jullie leerlingen op school kennismaken met de bezieling! Met het vormen van de creativiteit in het kind!
Bij deze.

Zeur-logje

Ik probeer altijd wel een positievig logje te schrijven en dit wordt waarschijnlijk een van de weinige zeur-logjes die ik zal schrijven.
Ik ga U meenemen van punt A; Kenaupark, naar punt B; Kleine Houtweg. En dan van punt B weer terug naar punt A, maar dan via een andere weg. Met de fiets gaan we dat doen. Want vandaag maar eigenlijk al eerder viel mij al op, dat de nieuwe wegherindelingen die de afgelopen tijd gemaakt zijn wel wat opmerkingen/vragen oproepen bij mij. En als ze dat bij U ook doen hoop ik dat graag te horen. Ook trouwens als U het niet met mij eens bent!
Ok daar gaan we!
We fietsen rustig door t Kenaupark richting Nassaulaan. Dat gaat best wel lekker. Oversteken naar de brug over de Nieuwe Gracht. Dat is op zaterdag best verwarrend maar dat was het altijd al. Maar daar heeft de gemeente nog niks op gevonden. Dus die telt niet mee. Dan doorfietsen op de Nassaulaan tot de kruising met de Zijlstraat. En daar heeft de gemeente de stoplichten weggehaald en een nieuwe oversteek gemaakt waar iedereen vrij is om te doen wat hij/zij het beste vindt.
Nou doet iedereen dat dus ook en het is erg onduidelijk geworden wie er eerst mag en wanneer. Iedereen heeft haast tegenwoordig en loopt het daar als eerste totaal spaak. De Ik-eerst mentaliteit doet haar eerste intrede.Na veel rem en-slingerwerk kunnen we doorfietsen langs het postkantoor.
Omdat de Raaks even is afgesloten kunnen we best makkelijk doorfietsen de Gedempte Oude Gracht op.
Op de GOG hebben ze bedacht dat als je een afrit naar de overkant neemt je aan de overkant geen oprit meer vindt. Dus moet je een stukje busbaan nemen om de oprit te bereiken. Raar.
Enfin, dan komen we op de oversteek bij de ingang GOG Botermarkt Gierstraat. Ook daar zijn de stoplichten voor voetgangers verdwenen en is het weer vrij spelen. Maar dit keer veel gevaarlijker. De mensen rijden/lopen elkaar letterlijk omver en niemand weet eigenlijk wat te doen….En scheldpartijen zijn op deze plek de hele dag door te horen.
Dan verder tot het stoplicht bij de V&D.Aan de kant waar wij fietsen staat een stoplicht, dus das duidelijk. Maar aan de andere kant niet maar daar staan geweldige haaietanden die de voetgangers moet dwingen te stoppen voor fietsers maar dat doen ze niet. Voetgangers zijn aan het winkelen gezellig en kijken dus niet op de grond. Dus das ook een beetje raar.
Afgezien van de bobbelige fietsbaan die nu al lijkt te verzakken rijden we rechtdoor richting Kleine Houtstraat. (Dat doen we omdat fietsen in de Gierstraat een onmogelijkheid geworden is..)
Rechtsaf de Kleine Houtstraat in gaat best lekker maar de bocht moet krag want het middenstuk op de weg bij de ingang is zo breed gemaakt dat je een stukje stoep moet meenemen om rechts te houden. En juist om die reden nemen andere fietsjes ook de linker uitgang dus botsen is vaak het geval.
In de Kleine Houtstraat gaat alles ok maar de weg kent nu zijkanten die iets dieper liggen en daar wil je met de fiets niet in komen ivm slipgevaar. Zeker in de winter als het glad is.
Aan het eind van de KHstr kom je bij de verbouwing van het kruispunt. Laten we dat even buiten beschouwing maar ik zie de bui al hangen. Laten ik het daar op houden voor nu.
Over de brug stoplicht dat zo lang op rood staat dat zelfs ik door rood ga tegenwoordig.
En Hops! De Vernieuwde Kleine Houtweg op! Aan het begin staat een piepklein bordje wat ons verteld dat we met de auto Te Gast zijn, 30km moeten rijden en achter fietsjes moeten blijven.
Niemand doet dat. Ergo. En wat je dus krijgt omdat de weg veel smaller is tegenwoordig, is dat je ingehaald wordt door de auto’s maar terwijl ze dat doen, rijden ze de fietsers aan de andere kant aan. En vice versa. Ik probeer omdat ik dit dus weet zo rechts mogelijk te rijden, maar kom dan weer in de zijkanten die Nog dieper liggen dan in de Kleine Hout terecht. Enfin, het is bijkans nog erger als je word ingehaald en de desbetreffende auto treft een andere inhalende auto….
Pffffff. Nou we zijn er! Kopje koffie en een stroopwafel. Even bijkletsen en dan terug naar punt A.
Daar gaan we!
Vanaf de Kleine Houtweg de Kleine Houtstr weer in. En dan bij de GOG rechtdoor het 2de gedeelte Kleine Hout in. So far so good, want in de Kleine Hout zijn de voetgangers de baas. Gewoon even eromheen als het kan. Dan gaat het best goed allemaal. Richting Grote Markt om de Grote kerk heen.
Dan richting Smedestraat want daar mag je in met de fiets. De straat is smaller geworden en heeft bijkans Nog diepliggendere zijkantjes. Auto’s komen je tegemoet dus uitwijken op de stoep zoals iedereen voor mij ook doet. Die stoep verzakt nu al ondanks de Rode Lopergloed.
Dan kom je bij de Hema aan. En daar is de zebra weggehaald dus ook daar heerst verwarring wat te doen. Ik stop altijd wel want die zebra heeft er zolang gelegen dat mensen geconditioneerd zijn geraakt dat ze gewoon voorrang nemen. Maar er zijn er dus erg veel bij die de verkeersregel dus letterlijk nemen en gewoon doorrijden en dat mag nu dus ook.
Dan de Kruisstraat in. Daar hebben ze bedacht dat het echt heel duidelijk en mooi is een riggelribbel in t midden te maken. Dan kan er tweerichtingsverkeer plaatshebben. En dat levert hylarische taferelen op! Want de auto’s willen natuurlijk niet wachten op de fietsjes en halen over deze ribbel in. En treffen daar dus de tegenliggers. Afgezien daarvan zijn dus de ribbels al aan het barsten want die zijn niet gemaakt voor de auto’s. Langzaam breekt de ribbel in stukjes. En de fietsen wijken uit voor de auto’s via de stoep waar het winkelend publiek te maken krijgt met tegenliggers die niet lopen maar fietsen/brommen etc.
Dan over de brug Nieuwe Gracht naar het stoplicht hoek Parklaan bij het pannenkoekenhuis. Dat stoplicht staat zo lang op rood dat iedereen nu weet dat het beter is om door rood te gaan. Ik doe het inmiddels ook.
Aan de overkant staan dreigende verkeersregelaars te wachten om U te vertellen dat je moet afstappen. Want de tijdelijke bushaltes vormen een gevaar. Maar ja, U weet inmiddels als doorgewinterde Haarlemmer dat U het gewoon toch doet. En de ongeschreven afspraak is nu als U het Toch doet de uitrijdende bus U gewoon bijna even aanrijdt om U te waarschuwen.
We gaan om dit aanrijdgedrag te voorkomen links de Parklaan op. Door roodgereden even oppassen want de voetgangers gaan daar ook allemaal door rood. Altijd.
Dan behoort U rechts te gaan en dan weer rechts om bij het station te komen maar dat wordt niet medegedeeld door de verkeersregelaar en is met borden ook niet aangegeven.
Ik ga rechts en weer rechts en dan heb ik bestemming A weer bereikt.
Nou! Nu wil ik niet de boevrouw uithangen maar dit traject doe ik heeeeel vaak met het fietsje en als je het vaak doet ga je je ook ergeren aan bepaalde zaken. En ik erger mij vooral aan de nieuwe verzinsels van de afgelopen tijd. Want ze werken niet. Niet. En ik begrijp best dat een stadscentrum druk is. En dat mensen graag doen wat ze willen. Maar dit maakt de situatie m.i. niet beter maar slechter. Sterker ik word er soms een beetje moedeloos van.
Nuja, ik maak mijzelf tegenwoordig wijs dat het ligt aan het feit dat ik ouder word.
Geniet ,want dit zal de geschiedenis ingaan als een van de weinige zeur-blogs die ik ooit zal schrijven.

Democratie.

Hoe staat onze democratie ervoor?

Ik kan U vertellen dat ik geen idee heb.

Wat is precies democratie? Ik heb geen idee. Ik ben geen politicologe, heb ooit wel nagedacht over wat het nu eigenlijk betekent, als je jezelf in de ochtend vroeg naar een stemlokaal begeeft om je stem uit te brengen voor een bepaald mens. Dan dat kruisje zetten want je bent het in grote lijnen wel eens met zijn of haar ideeen.

Dan loop je weg ben je klaar en dan volgt er een onbestemd gevoel. Maakt het uberhaupt uit wat ik erover te zeggen heb? Wat voor verstand heb ik van politieke spelletjes, lobby, onderhandelen en compromissen sluiten….

Heb ook een tijdje niet gestemd n.a.v. dit rare sentiment. Het heeft allemaal toch geen zin. Geen ruimte voor idealen want; als ze aan de macht komen moeten ze toch naar het midden. Het midden van compromissen. Eruit halen wat er in zit, en dan je erbij neerleggen als het anders loopt.

Sinds 2 jaar geef ik les aan vluchtelingen. Officieel heet het Nederlandse les ter voorbereiding van het Inburgeringsexamen. We hebben de analfabeten, de alfabeten en daarna ga je naar de afdeling Nederlands aan het Werk.

Ik heb cursisten in de groep die hier al jaren zijn en dus naar school moeten vanwege de regels die golden. En ik heb cursisten die uit eigen beweging naar school gaan omdat ze graag willen bijleren en settelen. En die zitten allemaal naast en vooral met elkander in mijn  groep.

En we hebben het best heel vaak over onze samenleving. Hoe we het met elkaar moeten doen, hoe het moet in de toekomst, en hoe we het willen voor onze kinderen…

Het gaat als volgt; ze krijgen een brief van de gemeente, krijgen een intake gesprek, en worden vervolgens bij ons op school geplaatst. Dan gaan ze officieel het inburgeringstraject in. En ik kan U vertellen, ze zijn dan zo ongelooflijk blij! Meedoen! Nederlands leren zodat ze aan het werk kunnen! Gewoonweg iemand verstaan als iemand iets tegen je zegt! En dan antwoord kunnen geven! Yeah! Ik zie de onzekerheid plaatsmaken voor trots.

En toen ineens kregen we het slechte nieuws. De regels waren veranderd. Er was geen geld meer voor de inburgering. Alles werd anders. Geen intakes meer.

De cursisten vroegen aan mij; Willen ze ons weg hebben? Mag ik nu geen examen meer doen? Mag ik nu niet meer naar school?

En dan vraag ik mij af wat is democratie? Is democratie dat als het geld op is, de regels zomaar veranderd kunnen worden? Is democratie het in de steek laten van je onderdanen? Is democratie eerst zeggen dat ze moeten inburgeren en een jaar later zeggen;sorry nu even niet? Is democratie verkondigen dat iedereen recht heeft op scholing maar deze cursisten even niet?

In de groep probeer ik democratisch de dingen aan te pakken. Dat wil niet zeggen dat dat altijd ook lukt. Maar toch. Er zijn in 1 groep van 15 cursisten soms wel 15 verschillende nationaliteiten. 15 Verschillende denkniveaus. De een gelooft in Allah, de ander in God. En weer een ander in Bhoedda.

We moeten het in zo een groep met elkaar doen. Lief zijn voor elkaar, elkaar respecteren, en bovenal, elkaar helpen. Als we elkaar niet willen helpen dan is het einde zoek .De een kan niet schrijven maar heel goed lezen en spreken, de ander kan niet lezen maar wel heel goed schrijven, en weer een ander kan niet lezen niet spreken maar wel goed schrijven. En die zitten allemaal met elkaar in 1 groep.

Door regels om te buigen in een relatief korte tijd, verdwijnt ook het gevoel van democratie in de groep. Er komen gewoonweg meer vragen dan antwoorden, en ook verdeeldheid steekt langzaam de kop weer op. Ieder gaat weer voor zich. Sociale omgang maakt weer plaats voor individualisme.

Democratie is een raar woord. Hoe meer het uitgesproken wordt, hoe meer aversie er heerst in het hoofd.

Ik wil het eigenlijk helemaal niet met U hebben over democratie.

Het zou een gekoesterde wens zijn, als mensen in het algemeen, waar ook ter wereld, het goede voor zouden hebben met hun medemens. Een helpende hand reiken aan diegene die het minder goed hebben. Helpen zou het sleutelwoord kunnen zijn. Helpen. Dat is het. In de kern van je hart voelen ,dat helpen een enorm effect kan hebben. Namelijk; zelfvertrouwen, trots, blijheid en energie. Het effect op lange termijn zal overweldigend zijn. Er zal een enorme toename zijn van arbeidsproduktiviteit.  En de onderlinge sociale binding tussen mensen van verschillende komaf zal een solide basis kunnen zijn die ten grondslag ligt aan deze produktiviteit.

PUK.

Sinds een half jaartje geef ik een broertje en zusje vioolles. Op de dinsdagnamiddag. Supergave kinderen! Studeren heel goed fjool.
De ene is te jong eigenlijk maar erg talentvol, ik pas de kracht van de herhaling toe, zodat hij later niet meer weet waar hij de techniek vandaan haalde. En dat geldt ook voor notenlezen.
Zijn grote zus is heel anders. Superlief kind, en zeer toegewijd, waardoor ze haar opdrachtjes op een hele andere manier verwerkt, eigenlijk precies andersom, met een zelfbewustzijn wat haar in de weg zit, dus de kracht van herhaling gaat niet helemaal meer op. Uitleg over alles is dus op zn plek bij haar!
Zo cool! Om zulke kleine hummeltjes zich te zien ontwikkelen in hun manier van kijken naar de wereld. Onbewust analytisch vermogen ontwikkelen is denk ik wel het grootste goed wat er bestaat…
Heb daar soms geen woorden voor, want ze hebben het zelf soms niet helemaal door. Later gaan ze er profijt van hebben, of ze nu doorgaan met muziek of niet.
Maar dat was eigenlijk niet het ding waar ik het eigenlijk met U over wil hebben.
Ik wil het hebben over Puk.
Puk is de BOM. PUK rules.
Als ik lesgeef bij de familie, dan is Puk aan het koken. En dan ruik ik Hollandse pot. Zuurkool, boerenkool, andijviestampot, etc. En dan krijg ik dus trek tijdens het lesgeven. Als een stripverhaal waar de figuur in een walm naar de keuken vliegt….Weet U nog….
Toen het kroost vroeg;” Juf Suzan, blijft je eten?” Reageerde ik,” Nee ik moet naar huis want ik heb zelf eten thuis. “” Jamaarjamaar, alleen een stukje vlees dan??? Ah ah ah??”
Dus deelden we een slavink samen. En dat smaakte exact zoals mijn eigen mama slavinken bereid.
Helemaal lekker!
Sinds dat gezellige samenzijn bakt Puk elke dinsdag een extra stukje vlees voor mij. Elke week iets anders. En elke week weer verheug ik mij op het gezellig samenzijn na de vioollessen, op de verrassings snack van Puk.
Puk rules. Puk is de Bom. Puk is streng maar superlief. Mijn oma’s zijn er helaas beiden niet meer. Maar als ik mij nog een oma mocht wensen is het Puk.

Micro denken.

Als ik zo alle media bekijk en belees raak ik overbelast met informatie, een van de nadelen van het internet. De continue aanvoer van tekst, informatie, meningen en kritiek noopt mij tot het niet meer kunnen en willen verwerken van deze informatie.
Oor in oor uit dacht ik. Maar niks is minder waar. Ik laat alles binnen en laat het volledig op mij inwerken. Volledige toewijding aan de info die mij bereikt.
ADHD krijg ik ervan. Zou ik nu ook bij de huisarts terecht kunnen voor een medicijn?
Enfin, wat ik kwijt wil is dat al het grote Europese belangrijke politieke nieuws mn pet voorbij gaat.
Dat macrogevoel doet iets raars met mensen ook. Geen grip. Geen contact. Geen medeleven.
Dus. Dacht ik een tijd geleden al, als ik het Macro al niet begrijp kijk dan even naar de microdingen. Gewoon om je heen kijken. In je buurt. In je omgeving. Wat kan je betekenen voor de buurman/vrouw…Ben je wel lief voor je ouders en de rest vd familie? Ga je eventueel dingen opzij zetten omdat het heel even nodig is om je papa naar de dokter te brengen als je mama ziek is?
En welke straf staat erop als je dat doet en je andere medemens toont geen begrip? Want er was een afspraak en daar heb je je aan te houden?
Wat zeg je dan? Wat doe je dan? Dan leg je de situatie uit en dan maar hopen dat je begrepen word.
Als ik het in Micro al niet kan bolwerken, hoe moet het dan in de Macro versie gaan?
Vanochtend werd ik in de Dekamarkt op een erg brutale wijze geconfronteerd met het feit dat het deze week De Week van de Eenzaamheid is. Nog nooit voelde ik mij eenzaam want ik heb thuis altijd iets te doen, altijd stof tot nadenken, en luisteren naar muziek, lezen, vioolspelen, of gewoon niksen…Maar ineens voelde ik mij eenzaam gewoonweg omdat iemand mij erop wees. Hoe ziek is dat.
Voorlopig verblijf ik in mn kleine lieve huisje, en probeer de overkill aan informatie te verwerken en rustig te blijven. Zo klein mogelijk houden. Mijn huiskamer, mn keuken, de poezen, en mn werk.

Gratis OV

Toen ik in gesprek was met een vriend over hoe het nu gaat met de onderkant van de samenleving kwam hij met een interessant idee. Gratis Openbaar Vervoer.

De insteek was natuurlijk een idealistische namelijk: Mensen uit hun sociaal isolement halen. Ik vertelde hem dat het OV bij mij op school wel deels vergoed wordt maar je moet het, zoals vele anderen incluis mijzelf wel eerst zelf voorschieten.
Hier schuilt een best groot probleem gezien het feit, en daar kan ik zelf ook over meepraten, ze de vergoeding als het nodig is gebruiken voor andere zaken dan reizen, bijvoorbeeld aan de aanschaf van een paar nieuwe sportschoenen voor gym.

Volkomen begrijpelijk overigens. Maar nu rees de vraag: Hoe wek je energie op bij mensen die niks te besteden hebben? Die vanwege gebrek aan centjes in een sociaal isolement komen…

Het antwoord was zonder enige twijfel: gratis OV.
Want met gratis OV dek je niet alleen maar de onderkant van de maatschappij. Je krijgt er gewoonweg superblije mensen van! Iedereen kan 24/7 in een bus, trein, metro, tram stappen, met of zonder kroost, om vrienden, familie, zakenrelaties, kennissen bezoeken zonder enige terughoudendheid.

Werkgevers zitten niet meer vast aan vergoedingen, en ze kunnen aanspraak maken op verantwoording van bijv ziektemelding van de werknemer. Er is immers geen financieel excuus meer om Niet naar je werk te komen. Ik denk namelijk dat de financien of iig het gebrek eraan, een inmens grote reden is waarom mensen niet naar hun werk komen.
Het bedrag wat uitgespaard wordt met het doorbetalen in het geval van ziekte zal enorm zijn.

En dan nog een ander bijkomend voordeel: De files zullen verminderen omdat mensen veel vaker het OV zullen gebruiken. Dus de mensen die het wel kunnen veroorloven om met de bolide op de weg te verkeren zullen ook sneller zaken kunnen doen.

Maar de echte insteek zou zijn: Je krijgt er heeeeel blije mensen van. Sociale contacten worden aangehaald, er wordt meer met elkaar gesproken, en dat genereert een energie. En die energie die zet zich om in arbeidszin. Men wordt niet meer tegengehouden elders te werken vanwege geldzorgen. Sociale contacten zorgen voor meer onderlinge blijheid, en mensen komen uit hun isolement.

Een winwin situatie wat mij betreft. Blije mensen presteren zoveel beter dan niet blije mensen. Of is dit allemaal te simpel gedacht….Ik voelde mij gelijk al een sukkel gezien het feit dat de OV-chipkaart er al is. Mosterd na de maaltijd. Iedereen wordt gecontroleerd. Waar ben je, op welk moment vd dag dan ook. Registratie van gegevens noemen we dat.
En onder het mom van lijkt het mij dus nog onmogelijk terug te draaien. Zucht. Snif.

De gedachte alleen al hoe het eruit zou zien als we gratis OV zouden krijgen…Ik denk bijv aan de koeien die na een lange winter in de stal voor het eerst weer naar buiten gaan….

Het zal op lange termijn geld in t laatje brengen denk ik. Want blije mensen zijn gewoonweg veel produktiever en initiatiefrijker omdat ze een zorg minder hebben en er plek komt in t hoofd om andere dingen te doen.
Zoals Werken. Netwerken. Liefhebben. Sociale contacten onderhouden. De wereld in. Ontdekken. Leren.

Iemand zei mij dat dat een zogenaamd Links gedachtengoed is. Ik zou derhalve een links georienteerd figuur zijn. Maar ik ben het daar niet mee eens.
Het een ander een goed woord in de mond gunnen, je medemens willen helpen, en zorgen dat we als mens wat blijer worden dan we nu zijn, zou in een ieders hart kunnen spelen……En dat is niet een kwestie van links of rechts. Dat zit in je hart, je wezen…..

Ik wil het met jullie hebben over de dodenherdenking.

Ik ben Docente op het Novacollege. Afdeling Inburgering.

En ik heb cursisten in de klas die uit landen komen die dingen doen die het licht niet kunnen verdragen.

En die het niet kunnen begrijpen dat wij de WC doorspoelen met drinkwater…

En dat we als we de kraan openzetten er koud en warm water uitkomt.

Ik heb cursisten in de klas die alle familieleden verloren hebben. Die hier alleen zijn.

We moesten ons schamen.

Zomaar je land verlaten. Je familie. Je alles.

Ik heb een vrouw in de klas die van de kast naar de muur is gestuurd. Ze is in 12 verschillende opvang/asielzoekerscentra gestuurd. Eindhoven, Den Helder. Assen, Middedlburg, Den Bosch, Terug naar Eindhoven, Terug naar Assen, Den Helder, Amersfoort, Den Haag, Weer naar Den Helder….etc..etc…

En dan breekt mijn hart.

Zij zei mij dat ze anderhalf jaar heeft gehuild….geen plek om jezelf te zijn…geen plek überhaupt….

En wij maar zeuren

Met de vloerverwarming..

Ze wil terug. Haar mamma ligt op sterven. En het kan niet.Want ze is hier.

Mijn hart ligt bij haar.

Deze dodenherdenking.

Nu.

Hier.